09.12.2010

śnieg

.

śnieg

prószy

prószy

-


.

6 komentarzy:

Anonimowy pisze...

Utwór oddaje to, co najważniejsze w krajobrazie zimowym: leniwe spadanie śniegu, samo śnieżenie, biel zimy(wyobrażam sobie od razu), ciszę i piękno tej niesamowitej pory roku oraz jej nieopisany spokój.
Anonimowy E. - Emilia

Karol Rosiak pisze...

Dziękuję za opinię, Emilio. To mały eksperyment, który raczej nie zachwyci większości Czytelników. Mnie się podoba; cieszę się, że również Tobie.

Pozdrawiam,
K.

Anonimowy pisze...

Tak. Minimum słów w utworze, a wyobraźnia pracuje lepiej, niż gdyby tych słów było więcej. Czasem się tak dzieje. "Kawałek" trafia, otwierają się pewne szufladki w mózgu, gdzie przechowuje się miłe wspomnienia związane z zimą.
Pozdrawiam :)
E.

Karol Rosiak pisze...

Dziękuję, Emilio. Miło, że napisałaś.

Pozdrawiam,
K.

Mop pisze...

Très minimaliste, donc porteur de sens.

Karol Rosiak pisze...

Oui, Marcel, c'est très minimaliste. Merci beaucoup.

K.